Rabot

De Rabotwijk is de armste buurt in Gent, waar drie sociale appartementsblokken met de sloophamer bedreigd worden. In deze microkosmos vangen we een glimp op van de laatste overgebleven bewoners, die het hoofd boven water proberen te houden - van daklozen over psychiatrische patiënten tot ex-gedetineerden.

televisie

Twee jaar werkte Christina Vandekerckhove aan Rabot. Ze leerde de bewoners kennen, luisterde naar hun verhalen en confronteert de kijker met een pijnlijke realiteit. De bewoners worden gefilmd tijdens hun dagelijkse beslommeringen, al etend, terwijl ze televisie kijken.

Banaler kan het bijna niet, en toch roepen de raak gekozen beelden door hun zorgvuldige opbouw en beeldcompositie een veelheid aan gedachten en gevoelens op. Sommigen verlaten de blokkendoos met weemoed, anderen sluiten dit hoofdstuk graag af in de hoop op gelukkiger tijden.

dansen

Schijnbaar willekeurig springen de statische, van standpunt wisselende shots van de ene bewoner naar de andere. De camera observeert hen met intieme aandacht, maar houdt toch ook afstand. Dit rijkgeschakeerde portret over armoede, eenzaamheid, onverschilligheid, maar ook over liefde eindigt met enige verlichting – in videoclipstijl. De verschillende bewoners dansen in hun nog ingerichte kamers op een nummer dat muzikanten later in hun inmiddels verlaten woningen live spelen.

“...Hier komt de schoonheid bovendrijven...Poëzie ontstaat in de montage...kleurrijk portret... (De Filmkrant)