The Crowd

John Sims (James Murray) vertrekt als jongeman naar New York, de stad waar hij het denkt te gaan maken. Sims’ vertrouwen lijkt gevoed door zijn naaste omgeving; eenmaal in de metropool aanbeland moet hij constateren dat hij een van velen is in een zee van naar erkenning snakkende mensen.

Sims’ huwelijk komt onder spanning te staan, de Amerikaanse Droom verdwijnt steeds verder uit zicht, lijkt het. Gelukkige en ongelukkige dagen wisselen elkaar af, een drama slingert John en zijn gezin uit de baan.

Tevreden Thalberg

The Crowd volgde op Vidors eerdere grote succes The Big Parade (1925), een aangrijpende vertelling over de trauma’s bij de Amerikaanse soldaten die dienden in WOI. Ook The Crowd stelde MGM's machtige hoofd Productie, Irvin Thalberg, niet teleur; Vidors portret van een doodgewone Amerikaan die het hoopt te gaan maken werd genomineerd voor twee Oscars: Beste Film en Beste Regisseur.

Verborgen camera's

Voor The Crowd hanteerde Vidor, bewonderaar van F.W, Murnau en Fritz Lang, een bijzondere aanpak. Hij maakte gebruik van rijers en overvloeiers, liet het decor de gemoedstoestand van het hoofdpersonage spiegelen en plaatste verborgen camera’s in de straten van New York. James Murray, de hoofdrolspeler, was geen studioster maar een beginnende, onbekende acteur.

MGM bracht de film uit met twee verschillende eindes; vertoners konden kiezen uit een happy end of de versie die Vidor oorspronkelijk had gedraaid.

In 1989 werd The Crowd opgenomen in het United States National Film Registry vanwege zijn 'culturele, historische en esthetische betekenis'.

De film wordt begeleid door Martin de Ruiter op piano. Dit is zijn afscheidsconcert als programmeur in Eye.