#3: Distribution of Brazilian Cinema

Programma

• Vã-pirações (Arnaldo Albuquerque, BR 1985, 4’)

  Vã-pirações (Vampire Delusions) volgt een vampier die door de stad zwerft op zoek naar bloed, terwijl hij geconfronteerd wordt met de alledaagse geweldssituaties die door het nieuws versterkt worden. Een satire over de spektakularisering van geweld en de opkomst van massacultuur aan het eind van de dictatuur.

• Viva o outro mundo (Katia Mesel, BR 1972, 6’)

  Een van de eerste films van Katia Mesel, die later een gerenommeerd documentairemaker zou worden, volledig geschoten op Super 8 in de jaren 70. De tijd heeft zijn sporen achtergelaten op het filmmateriaal, maar dit verval wordt onderdeel van de filmtaal en draagt bij aan de droomachtige sfeer die je meeneemt naar een andere wereld van carnaval, waar geen regels gelden.

• O lento, seguro, gradual e relativo strip-tease do zé fusquinha (Amin Stepple, BR 1978, 3’)

  Het is 1978 en de Braziliaanse militaire dictator Ernesto Geisel kondigt aan dat het einde van de dictatuur een langzaam, geleidelijk en veilig proces zal zijn. Voor Stepple was dit de druppel. Geërgerd pakte hij zijn camera en maakte deze humoristische en radicale korte film.

• Alto nível baixo (Jomard Muniz de Britto, BR 1977, 7’)

  Door te spelen met kleur en zwart-wit, hoge en lage camerastandpunten, en lege en drukke ruimtes, toont Muniz de Britto de sterke contrasten van sociale ongelijkheid in Recife, een grote stad in het noordoosten van Brazilië.

• Coração materno (Haroldo Barradas, BR 1974, 15’)

  In 1974 maakten Arnaldo Albuquerque, Edmar Oliveira en Durvalino Couto een film getiteld Moeders Hart, gebaseerd op een populair liedje uit de jaren 50 over een roekeloze belofte van een verliefde man: hij zou zijn geliefde het hart van zijn eigen moeder geven als bewijs van zijn toewijding. Na één privé-vertoning werd de film vernietigd door de hond van de familie, en bleven slechts enkele fragmenten over. Later dat jaar besloot Haroldo Barradas de film volledig opnieuw te draaien met een nieuwe cast, waarin de overgebleven fragmenten werden verwerkt. Het resultaat is deze 'film in een film' die een verhaal vertelt van verlies, reconstructie en genegenheid.

• Histerias (Inês Castilho, BR 1985, 17’)

  Deze experimentele korte film gaat volgens de maker over “het psychisch lijden van vrouwen in een patriarchale samenleving”, afgewisseld met documentatie van de performance Possession van danseres Juliana Carneiro da Cunha, en geïnspireerd op christelijk mysticisme. Je wordt meegenomen op een desoriënterende reis door de katholieke Kerk, onderdrukte seksualiteit, raciaal geweld door witte vrouwen, moederlijke uitputting en mannelijk chauvinisme.