Werner Herzog - Radical Dreamer

Zijn eerste (korte) film maakte hij in 1962, met een van de Münchense filmacademie gestolen camera, zijn nieuwste productie staat alweer op stapel. Werner Herzog (1942) gaat tot zijn laatste snik door met filmen, en wat hem daartoe drijft probeert Von Steinacker te vangen in zijn portret van een fenomeen.

In chronologische volgorde loopt Von Steinaecker Herzogs filmografie na, van de vroege speelfilms (Lebenszeichen, 1968; Auch Zwerge haben klein angefangen, 1970) en documentaires (Die fliegende Ártzte von Ostafrika, 1970; Die groβe Ekstase des Bildschnitzlers Steiner, 1974) tot latere producties als Grizzly Man (2005), Bad Lieutenant: Port of Call (2009) en Meeting Gorbachev (2018).

Daartussendoor snijdt hij interviews met collega-regisseurs als Chloé Zhao, Neue Deutsche Film-generatiegenoten Volker Schlöndorff en Wim Wenders, aangevuld met gesprekken met Herzogs echtgenote Lena, acteurs als Nicole Kidman en zanger/performer Patti Smith.

Muesli

Filmen en leven zijn één; filmen is voor Herzog een duikvlucht in het onbekende, een proces waarbij je je ervan bewust wordt dat achter de alledaagsheid der dingen een diepere waarheid schuilt die huiveringwekkend mooi, angstaanjagend of ontroerend kan zijn.

Geen wonder dat de filmer wel wordt omschreven als 'de laatste verdediger van de Duitse Romantiek' of zelfs als 'vitalist'. Herzog: “De term ‘vitaal’ heb ik wel ’s horen vallen in Duitse reformzaken, meestal met betrekking tot muesli.” Radicaal dromen staat nuchtere weging van de feiten geenszins in de weg, blijkt uit deze indringende documentaire.