Shotje met Emanuelle Vos

Ha Emanuelle, vertel, wat is je favoriete film?

Ik vind het moeilijk om één film te kiezen. Er zijn namelijk twee die me altijd bij zijn gebleven: Moonrise Kingdom en Man on Fire. De laatste is echt een spanningsfilm die me al op jonge leeftijd heeft getriggerd, vooral door de verschillende verstandhoudingen van de personen onderling. Die zijn zo verwarrend, dat ik het heel interessant begon te vinden. Ik zal het niet verklappen, maar het gaat erom dat een kind van een rijke familie wordt ontvoerd voor losgeld. Super spannend verhaal, helemaal als je jong bent en het ziet. Deze film heb ik ook keer op keer gezien. Mijn tweede keus, Moonrise Kingdom, is totaal anders. Ik denk wel dat het bij me past, misschien door de illustratieve aspecten. Het is super theatraal: de kleuren en contrasten, en ook heel kinderlijk en speels. Dat vind ik heel mooi.
De films verbeelden eigenlijk twee verschillende kanten van mij. Man on fire staat recht tegenover me, dat vind ik juist interessant. En Moonrise Kingdom is heel idealistisch, mooi en zoet, wat een stuk dichterbij mezelf staat.

Trailer Moonrise Kingdom

Welke scène heb je echt onthouden uit Moonrise Kingdom?

Ja, welke niet? In het begin is er al een shot dat ze in de kamer zit, toen ik dat zag, dacht ik echt dit is een shot voor mij. Het zag er zo mooi uit, heel gedetailleerd en symmetrisch. Ik had nog nooit een film van Wes Anderson gezien, maar toen ik dat zag, gaf dat voor mij een soort turningpoint waardoor ik meteen was gepakt.

Hoe voelde je je toen je de film zag?

De scène waarin ze door de velden rennen, daar kreeg ik een heel speciaal gevoel bij. De film is heel lief en ook een beetje raar. Hoewel ik dingen niet snel als raar zie. Raar vind ik eigenlijk alleen maar heel leuk. Dat rare en bizarre vind je ook terug in de films van Woody Allen. Dat maakt zijn films zo interessant. Het zorgt ervoor dat je erover gaat nadenken en nog meer dingen gaat zien. Dat vind ik iets heel moois. Veel mensen zeiden tegen me dat ze het niet gek vonden dat ik was gevraagd voor een evenement over Woody Allen. Ze plaatsen mij in die setting. Eerst begreep ik het niet goed, maar misschien vanwege de sfeer of de vrouwen in zijn films. Of juist vanwege dat lieve en bizarre. Dat is wel een goede combinatie, als mensen zo over mij denken!

Trailer Man on Fire

En wat is jouw favoriete scène uit Man on Fire?

Er zijn meerdere momenten. Er ontstaat bijvoorbeeld een band tussen het ontvoerde meisje en de man die op haar past. Er is een scène in de auto waar ze ontzettend haar best doet om vrienden te worden, maar hij laat dat helemaal niet toe. Zij heeft als kind een open hart. Ze wil liefde, van wie liefde wil geven. Hij heeft echter een bepaalde rol aangenomen, die van de bodyguard, om op haar te passen. Zijn hart is heel erg gesloten. Deze scène over een onbevangen meisje en een strenge man, vind ik heel bijzonder. Er is een andere scène, met een open haard en allemaal kaarsen, die qua beeld heel sterk is. Ik houd heel erg van vuur, maar ik ben er ook bang voor. In die scène zit veel emotie. Er gebeurt ook iets ergs met de man die weet… Maar ik wil niet teveel verklappen!

Twee totaal verschillende films, maar wel met allebei kinderen op de voorgrond!

Ja! Er zijn daarin ook overeenkomsten. Wat ik bijvoorbeeld zei over Man on Fire, het meisje stelt haar hart open in een wereld die gesloten is. Dat is in Moonrise Kingdom ook zo. Daarom vind ik kinderen echte wondertjes. We leven allemaal in systemen. We zien de wereld in goed of slecht, en lelijk of mooi. En kinderen zijn daarin meer onbevangen, zij laten zich nog niet leiden door die systemen. Zij zien dingen veel meer out of the box. Mooier en kleurrijker. Ik vind dat heel bijzonder aan kinderen. Ik denk dat het de reden is waarom volwassenen de films van Wes Anderson zo prikkelend vinden. Vanwege de kinderen en hoe hij ze verbeeld. Ja, ik hou gewoon heel erg van kinderen!

Donderdag 9 juli opent het filmprogramma De Komedies van Woody Allen. DJ Emanuelle Vos zal deze heerlijke zomeravond muzikaal afsluiten.