Wanderwelle performs A Page of Madness

Een ex-zeeman werkt als schoonmaker in de psychiatrische inrichting waar zijn vrouw is opgenomen. Uit schuldgevoel? Zeker is dat dat de man meer en meer in de ban raakt van zijn eigen waanvoorstellingen.

Regisseur Teinosuke Kinugasa (1896-1982) nam voor A Page of Madness (Kurutta ichipêji) een kort verhaal van de Japanse schrijver en (latere) Nobelprijswinnaar Yasunari Kawabata tot uitgangspunt. Had Kinugasa eerder vrijwel uitsluitend als speelfilmregisseur voor commerciële studio’s had gewerkt, nu besloot hij het experimentele pad op te gaan.

Beklemming

Het resultaat is een stille horrorfilm die de kijker meesleurt in de verbeelding van een irrationele belevingswereld; schots en scheve decors, ongebruikelijke camerastandpunten en sterke licht-donkereffecten roepen een gevoel van angst en beklemming op, net zoals in die andere klassieker, Robert Wienes Das Cabinet des Dr. Caligari (1920), waarmee Kinugasa’s film vaak vergeleken wordt.

Voor zijn independent productie had de Japanner zich onder meer laten inspireren door de vernieuwende montagetechnieken van Sergej Eisenstein – Kinugasa geldt daarom als auteur van de eerste echte Japanse avant-gardefilm.

Ondanks zijn vernieuwende status verdween A Page of Madness volledig uit zicht; de film werd jarenlang verloren gewaand, totdat Kinugasa in 1971 bij toeval op zijn eigen zolder het negatief van de film terugvond.

Optreden Wanderwelle

Beeld-en geluidcollectief Wanderwelle (Alexander Bartels, Phil van Dulm) schreef een nieuwe score bij de film en voert die live uit in Eye. De makers lieten zich volop inspireren door het experimentele horrorkarakter van de film. Onconventionele percussie voert de kijker mee in de wankele waarneming van de hoofdpersoon, waarin herinnering, droom en werkelijkheid niet meer van elkaar te onderscheiden. zijn. Laverend tussen hypnotische stilte en ritmische erupties daalt Wanderwelle af in de grillige verkenning van het onbewuste.