Caravaggio

In zijn koortsachtig clair-obscur portret schetst Jarman het leven van de barokkunstenaar Caravaggio, die omging met mannelijke minnaars, prostituees en de criminele onderklasse van het vroege 17e-eeuwse Rome. De weelderige, oogverblindende film brengt Jarmans belangrijke thema's samen: de benarde positie van de kunstenaar, homoseksuele liefde en de hypocrisie van kerkelijke autoriteiten.

Vanaf zijn sterfbed in 1610 blikt de in armoede vervallen kunstenaar Caravaggio (Nigel Terry) terug op zijn turbulente driehoeksverhouding met twee van de modellen voor zijn religieuze schilderijen: straatboef Ranuccio (Sean Bean) en Ranuccio's maîtresse Lena (briljant gespeeld door Tilda Swinton).

In flashbacks herschept de film Caravaggio's originele schilderijen in een reeks gestileerde tableaux vivants, terwijl Jarman tegelijkertijd de homo-erotische subtekst van zijn werk onderzoekt, speculerend over de relatie van de kunstenaar met zijn favoriete model Ranuccio.

Frontale aanval

Caravaggio vormde een frontale aanval op de klassieke reconstructies die Hollywood van biopics pleegt te maken. Jarmans eigenzinnige homo-erotische film wordt opzettelijk doorbroken door anachronismen, zoals een zakrekenmachine en Ranuccio’s motorfiets. De film – fantasierijk en experimenteel – was Jarmans meest toegankelijke werk en bleek een bescheiden commercieel succes.

Tilda Swinton speelde in Caravaggio haar eerste filmrol, het begin van een lange en gekoesterde samenwerking met Jarman, die de actrice in al zijn zes volgende films zou casten (o.a. Edward II, 1991).