Dagboek van een zwakke yogi

Audrey is een succesvol schrijver van romans en getrouwd met Derek, professor in de wondere leer van de paradoxale logica. Loes is motormonteur en paardeneigenaar en leeft samen met kunstschilder Robert. De twee paren lijken goede vrienden maar tijdens hun samenzijn komen er allerhande irritaties naar boven, wat leidt tot grappige maar ook wrede verwikkelingen.

De productie werd in tien dagen in zwart-wit gedraaid in Amsterdam en Rotterdam en kende een roerig maakproces; het Filmfonds weigerde, ondanks gerechtelijke uitspraken, geld toe te kennen. Kamaran Abdalla, een van de hoofdrolspelers, pleegde zelfmoord.

Minimal movies

Dagboek van een zwakke yogi is het sluitstuk van Pim de la Parra’s avonturen als pionier van de Nederlandse minimal movie-beweging uit de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw. Het officieuze motto luidde ‘Geen geld? Geen script? Let’s go!’, tot de bekendste titels behoren Odyssée d’amour (1987), Lost in Amsterdam (1989), De nacht van de wilde ezels (1990) en Let the Music Dance (1990, met o.a. Boudewijn de Groot).

Eerste Surinaamse speelfilm

De minimal movies volgden op eerdere grote successen van De la Parra met filmpartner Wim Verstappen onder vlag van productiemaatschappij Scorpio Films, dat met het vrijzinnige Blue Movie (1971) maar liefst 2,5 miljoen bezoekers naar de Nederlandse bioscoop wist te lokken.

De in 1940 in Paramaribo geboren De la Parra verloor nooit de band met Suriname, getuige zijn regie van Wan Pipel (1976), bijgenaamd ‘de eerste Surinaamse speelfilm’ en de (fictieve) documentaire Het geheim van de Saramacca-rivier (2007), de eerste productie van de Surinaamse Film Academie (opgericht door De la Parra).

Voorfilm

Voorafgaand aan de hoofdfilm zie je de korte film Karaoke! van Paul Ruven (9'), die ook bij de oorspronkelijke release van Pim de la Parra's als voorfilm werd vertoond.