Enzo

Enzo lijkt alles mee te hebben: met zijn ouders en broer woont hij in een fijne villa in Zuid-Frankrijk, voorzien van zwembad en andere gemakken. Zijn moeder is ingenieur, zijn vader wiskundeleraar, Geheel tegen de verwachtingen in weigert Enzo het voor hem uitgestippelde pad te volgen: hij wil met z’n handen werken en metselaar worden.

Als leerling-metselaar ontmoet Enzo Vlad, een jonge charismatische Oekraïner. Alles aan Vlad lijkt Enzo interessant; Vlad lijkt al een echte man, wiens leven gedicteerd wordt door volwassen tweestrijd: zal hij een bestaan opbouwen in Frankrijk, of keert hij terug naar Oekraïne om zich aan te melden voor het leger?

Ondertussen proberen Enzo’s ouders iets van zijn keuze te begrijpen. Zijn het de bokkesprongen van een adolescent die zoekende is? Is het een protest tegen een comfortabele, maar burgerlijk-benauwende achtergrond?

Tragikomisch

Enzo is een invoelend portret van een jongen die probeert uit te vinden wie hij is te midden van de verwarring die de puberteit en de jongvolwassenheid met zich meebrengt. De zoektocht van de zestienjarige heeft ook iets absurds en tragikomisch: Enzo lijkt nauwelijks grip te hebben op zijn verlangens en dromen.

Enzo is de laatste film waaraan scenarist/regisseur Laurent Cantet (Entre les murs) en editor/scenarist/regisseur Robin Campillo (120 BPM (Beats per Minute)) samenwerkten. Cantet overleed in 2024, Campillo nam de regie over.