Hiroshima mon amour

Emmanuelle Riva speelt een Franse actrice – aangeduid als ‘Elle’ – die verliefd wordt op een Japanse architect (Eiji Okada), aangeduid als ‘Lui’. Plaats van handeling is het naoorlogse Hiroshima dat moeizaam wordt opgebouwd, afgewisseld met opnamen van het Franse stadje Nevers tijdens WOII.

De actrice en de architect delen een traumatisch oorlogsverleden: de vrouw had tijdens de oorlog een verhouding met een Duitse soldaat en werd als landverraadster opgepakt; de jonge architect was soldaat en heeft de verschrikkingen van de atoombom gezien.

Alain Resnais’ speelfilmdebuut werd bij uitbreng geprezen om zijn onconventionele vorm; de regisseur besloot geen duidelijk gemarkeerde flashbacks te gebruiken, maar liet heden en (oorlogs)verleden vloeiend in elkaar overlopen.

De actrice beweert te lijden onder de beelden van Hiroshima’s verwoesting, de verbrande lichamen, de stralingsslachtoffers. Haar geliefde zegt: “Je zag niets in Hiroshima.” Hiroshima mon amour geldt altijd nog als onthechte, en daardoor aangrijpende, vertelling over de verwerking van (collectief) trauma, in een nieuwe filmtaal.

4K-restauratie door Argos Films, Fondation Groupama Gan, Fondation Technicolor en Cineteca Bologna, met steun van de CNC.

“...Resnais' fenomenale debuut... (***** Trouw)

“Deze mijlpaal in de filmvernieuwing verliest niets van zijn oorspronkelijke werking. (***** VPRO/Cinema.nl)

“ ...de film waarin het onzegbare wordt uitgesproken...bewonderenswaardige tour de force...inventief... (de Volkskrant)