L'engloutie

Ook in de laatste winter van de 19e eeuw sneeuwt en waait het hard in het Franse bergdorpje waar schooljuf Aimée haar intrek neemt. Het is haar ideaal om de kinderen van het dorp mee te nemen in een verlicht onderwijsprogramma en de ouders te wijzen op nieuwe ideeën omtrent hygiëne en opvoeding.

De tamelijk geïsoleerde gemeenschap, levend te midden van hoog boven de mens uittorenende bergtoppen, laat zich echter nauwelijks winnen voor Aimées streven het dorp te verlossen van analfabetisme en bijgeloof.

Wanneer een lawine een jonge bergbewoner meesleurt lijkt de natuur ook Aimée mee te slepen; in haar groeit een erotisch geladen onrust en verlangen. Wat volgt is een poëtisch, magisch en soms beklemmend winters folkdrama, waarin de overweldigende kracht van de natuur de overhand krijgt.

Louise Hémon

L’engloutie (‘de verworging’) is de eerste lange speelfilm van de Franse filmmaker Louise Hémon (1983). Eerder maakte ze naam als documentairemaker en als regisseur van experimentele korte films. Hémon studeerde kunst in Bologna en volgde een opleiding aan de prestigieuze filmschool La Frémis in Parijs, waar filmers als Louis Malle, François Ozon en Johan van der Keuken haar voorgingen.

Voorfilm

Voorafgaand aan de vertoning van L’engloutie zie je La Fée des roches noires (3') van Segundo de Chomón uit 1907. Feeërieke film over een luie man die hulp weigert aan een oude vrouw, en in zijn slaap vervolgens bezocht wordt door boze dromen.