Les amants du Pont-Neuf

De jonge clochard Alex woont op de Pont-Neuf in hartje Parijs, dat vanwege bouwwerkzaamheden is afgesloten. Op een nacht ontmoet hij de rondtrekkende schilder Michèle, aan de vooravond van de 200e verjaardag van de Franse revolutie. De jonge vrouw – die langzaam haar zicht verliest – kan zich steeds minder goed staande houden in de drukke stad. De onmogelijke liefde tussen de twee verandert hun ellendige bestaan ​​in een klein wonder, een bedwelmende dans waarbij Carax zoals altijd de overdaad niet schuwt.

Deze instant-klassieker was een over-the-top productie – Carax moest een levensgrote brug bouwen toen de echte niet beschikbaar was – met Binoche al waterskiënd over de Seine terwijl vuurwerk ontploft als memorabel hoogtepunt. Jonathan Rosenbaum noemde het "de grote stedelijke expressionistische fantasie van de jaren 90, zoals Sunrise en Lonesome in de jaren 20 en Playtime en Alphaville in de jaren 60 dat waren". J. Hoberman zag "een lofzang op de vrijheid, een waanzinnige mix van naturalisme en rockvideostijl".

Vertoning op 35mm uit de Eye-collectie bij Leos Carax' nieuwste film C'est pas moi (Previously Unreleased).