Luger

De 24-jarige Van Gogh, al meerdere malen afgewezen door de Filmacademie, wilde een film maken die leek op het werk van Herzog, Fassbinder en Schlöndorff: tegendraads en vervreemdend. En zo politiek-incorrect mogelijk. Vlak na het uitkomen van zijn brutale gangsterhomemovie Luger regende het klachten, vooral over een scène met twee katten in een draaiende wasmachine. De wasmachinescène werd ook vertoond in het VPRO-jongerenmagazine Neon, waarna tal van vrijzinnige tv-kijkers hun abonnement opzegden.

Een lid van de CRM-commissie die de film moest beoordelen, noemde Van Goghs debuut “adolescentenpoep”. Zelf sprak de regisseur van “een vrolijke familiefilm”. De pers zag in de figuur van Chris Luger overeenkomsten met die andere lone wolf, Jeff Costello, vertolkt door Alain Delon in Melvilles Le samouraï.

Geld peuterde van Gogh los bij een paar rijke inwoners van Wassenaar. “Hij moest en hij zou”, aldus producent Jan Bernard Bussemaker. “Dat ging gepaard met een kracht die ik zelden bij anderen gezien heb.” Met zijn aanstekelijke gedrevenheid haalde Van Gogh studente Laurien Hildering over de vrouwelijke hoofdrol te spelen en zich aan een hondenriem door de film te laten slepen.

Het oorspronkelijke 16mm-negatief van de film is tot nu toe vermist. Naar verluidt smeet een vriendin van Van Gogh de filmblikken na een uit de hand gelopen ruzie in de gracht. De enige twee overgebleven 16mm-vertoningsprints bevinden zich in de collectie van Eye.