Mary

Nadat belijdend katholiek Mel Gibson zijn over the top-productie The Passion of the Christ – over de laatste twaalf uur in het leven van Jezus - had afgeleverd, reageerde de niet minder gepassioneerde Ferrara, Italo-Amerikaan van geboorte, met zíjn visie op de kwellingen en verlossingsbeloftes van het ware geloof.

Hiervoor bracht hij acteurs Juliette Binoche, Forest Whitaker en Matthew Modine samen in een vertelling over een egomane regisseur (Modine) die leven en lijden van Maria Magdalena verfilmt. De rol van Magdalena wordt vertolkt door de Europese steractrice Marie Palesi (Binoche).

Na de opnamen van This Is My Blood blijkt Marie zo in de greep van de vrouwelijke heilige dat ze naar Jeruzalem afreist om antwoord te vinden op essentiële vragen. Talkshowpresentator Ted Younger (Whitaker), bezig met en tv-serie over de Heilige Schrift, nodigt haar uit voor de show, maar raakt zelf, met een zwangere echtgenote op de achtergrond, verstrikt in schuld- en boetevragen aangaande zijn overspel. Een geestelijke crisis is onafwendbaar, Whitaker overtreft zelfs Harvey Keitels beroemde biechtscène in Ferrara’s Bad Lieutenant.

Compromisloos

Mary markeerde de terugkeer van controversiële regisseur Abel Ferrara (New York, 1951) op het witte doek, na bijna vier jaar afwezigheid. Vanwege eerdere gewelddadige films als The Driller Killer (1979), de wraakfantasie Ms.45 (1981) en gangstervertelling King of New York (1990) gold hij lange tijd als moreel laakbare exploitatiefilmer.

Toch was er altijd bewondering voor Ferrara's compromisloze inzet (‘Een independent filmer moet alles durven zeggen’), de kwaliteit van zijn acteurs (Willem Dafoe, Harvey Keitel, Christopher Walken) en de visuele flair en spirituele intensiteit van zijn werk.

Ook Mary is een gepassioneerde film, over verwarring en angst, over religie, religieuze waanzin en de grens tussen acteren en werkelijkheid, geregisseerd door een man die behendig met het gegeven van een film in de film speelt.

Vertoning op 35mm (uit de de Eye-collectie).

Meer Ferrara

In Eye zie je ook ander werk van Ferrara, Ms.45 (1981) en New Rose Hotel (1998), bij de vertoning van Not Guilty: For Keith Richards, de onlangs gerestaureerde korte film (16mm, 3') die Babeth VanLoo in 1977 met Ferrara maakte. Eye kreeg de enige nog bestaande kopie van VanLoo.