New Rose Hotel

William Gibson schreef in 1984 het korte verhaal New Rose Hotel, een archetypisch cyberpunkverhaal over een bleke toekomst, met futuristische industriële spionage als leitmotiv.

Voor de filmadaptatie contracteerde Ferrara zijn favoriete acteurs Willem Dafoe en Christopher Walken, als de twee agenten die door een Japans bedrijf worden ingehuurd om een Duitse wetenschapper weg te lokken bij zijn werkgever. Asia Argento speelt de femme fatale die haar charmes als pressiemiddel inzet.

Wat volgt is een visueel verbluffende evocatie van een nabije toekomst waarin de grote bedrijven in hechte samenwerking met een corrupte overheid het leven van burgers bepalen.

Geatomiseerde wereld

‘Echt’ en ‘onecht’, heden en verleden zijn nauwelijks van elkaar te onderscheiden in Ferrara’s elliptische, rauwe vertelling over een virtuele werkelijkheid geregeerd door hebzucht, verlangens, verraad en onbenoembare angsten. ‘X’ (Dafoe), ‘Fox’ (Walken) en ‘Sandii’ (Argento) reizen door een geatomiseerde wereld waarin overal nergens is en nergens overal.

Een Franse filmcriticus omschreef New Rose Hotel (bijrollen o.a. John Lurie, Annabella Sciorra) als “eindeloze lus, een draaikolk, een zwart gat, een spookfilm, een filmherinnering, des te intrigerender omdat hij incompleet is, verspreid, onvoltooid”. Dat kan alleen maar een aanbeveling zijn.

Compromisloos filmer

Abel Ferrara (1951, New York) gold lange tijd als provocerend filmmaker die geen boodschap had aan verantwoorde filmkunst voor de cinefiele fijnproever. Met films als The Driller Killer (1979, over een psychotische kunstenaar die met een elektrische handboor op pad gaat), de wraakfantasie Ms.45 (1981) en gangstervertelling King of New York (1990) gold Ferrara als moreel laakbare exploitatiefilmer.

Tegelijkertijd was er altijd bewondering voor Ferrara's compromisloze inzet (‘Een independent filmer moet alles durven zeggen’), de kwaliteit van zijn acteurs (o.a. Willem Dafoe, Harvey Keitel, Christopher Walken) en de visuele flair en spirituele intensiteit van zijn werk. Ferrara vertelde verhalen over gekwelde zielen, geplaagd door grotestadsneuroses, angsten en traumatische ervaringen, verpakt in hyperbolische beelden en subversieve sociaalpolitieke commentaren – met Bad Lieutenant (1992, hoofdrol Harvey Keitel) als vaak geprezen hoogtepunt.

In 2025 verscheen Ferrara’s autobiografie ‘Scene: A Memoir’ (Simon & Schuster), een kaleidoscopische terugblik op leven en werk van de regisseur in de wereld van de independent film.

Meer Ferrara

In Eye zie je ook ander werk van Ferrara, Ms.45 (1981), Mary (2005) en Not Guilty: For Keith Richards, de onlangs gerestaureerde korte film (16mm, 3') die Babeth VanLoo in 1977 met Ferrara maakte. Eye kreeg de enige nog bestaande kopie van VanLoo.