Once Upon a Time in the West

Once Upon a Time in the West (C'era una volta il West) was het sluitstuk van Sergio Leone's ode aan het westerngenre, die onder de benaming spaghettiwestern ongekend populair zou worden.

Na drie iconische producties met Clint Eastwood (A Fistful of Dollars,For a Few Dollars More en The Good, the Bad and the Ugly) koos Leone de Italiaanse filmster Claudia Cardinale (1938-2025) als protagonist naast drie doorleefde westernmannen: slechterik Henry Fonda, enigmatische redder in de nood Charles Bronson en Jason Robards als de tough guy. Inzet is de strijd om een stuk grond langs het traject van de spoorbaan: weduwe Jill McBain (Cardinale) weigert haar bezit op te geven na de brute moord op haar man en drie kinderen.

Sterke vrouw

De film werd beroemd door de lange openings- en eindsequenties, de score van Ennio Moricone (met nadruk op het klagende thema van Bronsons mondharmonica), de extreme close-ups en de langgerekte story-line die naar de climax van het revolverduel leidt. Ook de aandacht voor een sterke vrouw om wie drie mannen cirkelen gaf de film een ander perspectief dan de traditionele Amerikaanse western.

Vakmannen

De voormalige winnares van een schoonheidswedstrijd maakte haar debuut eind jaren vijftig – Cardinale studeerde nog aan het vermaarde Centro Sperimentale di Cinematografia in Rome – in de films van vakmannen als Mario Monicelli, Alberto Cavalcanti en Pietro Germi. Ze viel op door haar aardse, sensuele uitstraling en als zelfbewuste, sterke persoonlijkheid.

Cardinale speelde haar beroemdste rollen in de films van grootheden als Federico Fellini (8½, 1963), Luchino Visconti (Il gattopardo, 1963) en Sergio Leone’s Once Upon a Time in the West. Haar komisch talent demonstreerde ze als tegenspeler van Peter Sellers in Blake Edwards' The Pink Panther (1963).

Uitstraling

Tientallen rollen volgden nog, met Cardinales optreden als bordeelhoudster in Werner Herzogs manisch epos Fitzcarraldo (1982) als opmerkelijk hoogtepunt. Ook Liliana Cavani was onder de indruk van Cardinales sterke uitstraling, ze contracteerde haar voor La pelle (1981), de indrukwekkende verfilming van Curzio Malapartes memoires over de intocht van de geallieerden in Napels.

Als 84-jarige speelde Claudia Cardinale haar laatste rol in The Island of Forgiveness (2022), van de Tunesische regisseur Ridha Behi. Anders dan veel vrouwelijke Hollywoodsterren bleef Cardinale weg van de cosmetische industrie; verouderen was voor haar iets natuurlijks, net zoals haar spel natuurlijk was.

“…majestueuze spaghettiwestern …legendarisch …imposant… (***** NRC)

“…geniaal…staat van perfectie… (de Volkskrant)

“ …prachtige muziek…zeer doeltreffende acteerprestaties…must-see voor iedere filmliefhebber…legendarisch tergend spannend relaas. (***** VPRO/Cinema.nl)