Pink Narcissus

Fotograaf James Bidgood was de eerste die de pulp- en glamouresthetica van de jaren 40 en 50 toepaste in expliciet homo-erotische foto's. Zijn filmdebuut Pink Narcissus is uiteindelijk anoniem uitgebracht omdat Bidgood de final cut werd geweigerd. Voor een film die in dezelfde periode als Deep Throat tot stand kwam, op het hoogtepunt van de expliciete pornogolf, is Pink Narcissus opmerkelijk kuis in zijn uitbeelding van homo-erotische fantasieën van een jonge mannelijke prostitué.

Tussen de bezoeken van zijn klanten door, fantaseert hij over zichzelf als een stierenvechter, als een Romeinse slaaf én keizer en als de baas van een mannelijke harem – dit alter ego kan worden opgevat als een narcistische projectie van hemzelf. Bidgood draaide zijn film op 8mm in fel, onwerkelijk licht, gedurende vele jaren in de kleine flat van de regisseur in New York.

Restauratie

Pink Narcissus is door het UCLA Film & Television Archive gerestaureerd op basis van origineel 35mm-materiaal, waaronder een 35mm-print uit de collectie van Eye. Deze zomer zijn er zowel vertoningen van de Nederlandse première van de gerestaureerde DCP als de 35mm-print die voor de restauratie is gebruikt.