Shall We Dance?

Hij is begin veertig, gelukkig getrouwd, dol op z’n dochtertje, heeft een eigen huis en een vaste baan. Toch knaagt er iets aan de ziel van Shohei Sugiyama, een van de miljoenen ‘salary-men’ die Japan rijk is.

Sugiyama loopt op een dag een dansschool binnen, gefascineerd als hij is door de mysterieuze instructrice Mai, die hij vanuit zijn treinraampje heeft gezien. Na een stug begin besluit Mai Sugiyma klaar te stomen voor een ballroomdanswedstrijd; de twee raken op elkaar ingespeeld: de man een overenthousiaste amateur, de vrouw een geroutineerde competitieprofessional die het plezier in het dansen hervindt.

De wereldwijde bioscoophit Shall We Dance? van Suo Masayuki is een invoelende tekening van een man die zijn midlifecrisis overwint en uit de sleur van zijn forensenbestaan breekt. De film werd wereldwijd omarmd als ontroerende ode aan gewone mensen die strikte sociale codes doorbreken – in Japan is het zeker niet vanzelfsprekend dat een getrouwde man met een andere vrouw gaat dansen.

Masayuki’s romantisch drama tackelt en passant de man-vrouwverhouding in Japan, Sugiyama en zijn achterdochtig geworden echtgenote moeten met elkaar leren praten, voor het eerst in een twintigjarig huwelijk.

Behalve de inmiddels dertig jaar oude, internationale hit Shall We Dance? zijn van regisseur Suo Masayuki (Tokio, 1956) nog twee films digitaal gerestaureerd, de komedies Fancy Dance (1989) en Sumo Do, Sumo Don’t (1992), alle twee buitengewoon populair in Japan.

4K-restauratie (Kadokawa Corporation).