Stalker

Stalker is een vervreemdend, mysterieus meesterwerk dat je meeneemt op een metafysische odyssee naar het hart van de duisternis, door pre- of post-apocalyptische landschappen, op zoek naar de grenzen van je diepste verlangens. De film speelt zich af in de Zone, een desolaat, industrieel en hermetisch afgesloten terrein vol afval, met een complex labyrint van valstrikken. Zodra mensen De Zone betreden, begint alles op magische wijze te veranderen.

De Zone is gelegen op een niet-gespecificeerde plek in Rusland, die van horen zeggen wordt bewoond door buitenaardse wezens en ‘De Kamer’ huisvest; een plek waarin je diepste, meest geheime wensen worden vervuld. De regering heeft De Zone tot onbegaanbaar gebied verklaard en afgesloten met prikkeldraad en grenswachten. Dit heeft echter niet voorkomen dat de drie protagonisten uit Stalker proberen er binnen te komen onder begeleiding van een professionele gids.

No future

Stalker was in de jaren tachtig een cultfilm en sloot naadloos aan op het no-future-gedachtegoed van dit decennium. De suggestie van nucleaire verdoemenis en de industriële omgeving waarin het verhaal zich afspeelt droegen hier sterk aan bij. Een beklemmende film met zeer trage shots, maar dat draagt alleen maar bij tot de verpletterende kijkervaring die Stalker is. “Het basisthema van Stalker is […] het lijden van de mens die zijn gevoel van eigenwaarde heeft verloren”, aldus Tarkovski.