The Man from London

In een havenstad krijgt spoorwegarbeider Maloin een koffer met geld in handen. Dan arriveert een politie-inspecteur uit Londen en gooit Maloin al zijn moraal overboord. Het broeierige misdaadverhaal wordt door Tarrs kenmerkende, sombere camerabewegingen naar een sublieme abstractie gevoerd. Tilda Swinton blijkt, als de vrouw van de wisselwachter, perfect te passen in het duistere universum van de Hongaarse regisseur, die bekendstaat om zijn stilistisch unieke films.

Net als bij Maigret-auteur Simenon vormen bij Béla Tarr (Sátántangó, Werckmeister harmóniák, The Turin Horse) existentiële thema's als hebzucht, verlangen, eer, schuld en boete de leidraad. Tarrs film is mogelijk de vreemdste verfilming van een roman van Georges Simenon, met wie Tarr een interesse deelt in de reacties van mensen op hun eigen moreel dubbelzinnige daden.

Angst en beknelling

The Man from London opent met een adembenemende, twaalf minuten durende panoramascène: de camera omcirkelt de hoofdpersoon, overziet een haven en een treinstation, en is getuige van een louche transactie en moord. Cameraman Fred Kelemen, bijgestaan ​​door de bezwerende muziek van Mihály Vig, weet perfect de sfeer van angst en beknelling te vangen te midden van de striemende regen, stille nachtelijke straten en overvolle bars van een klein stadje.

Voorfilm

Voorafgaand aan The Man from London zie je een fragment van de Amerikaanse korte film Wonders of the Sea van John Ernest Williamson (1922, 4’), over duikers die tijdens een diepzeeonderzoek tragedie en gevaar trotseren. Persoonlijke keuze Tilda Swinton, die voor alle hoofdfilms een korte film selecteerde – uit haar eigen filmografie of uit de Eye-collectie.