Uomini, anni, vita

Voor hun meditatieve vertelling over de lotgevallen van de Armeniërs – lang een volk zonder eigen staat - maakten Gianikian en Ricchi Lucchi gebruik van opnamen afkomstig uit Russische archieven uit de Sovjettijd.

De bewaard gebleven beelden stammen uit de periode 1914-1940, de filmers plaatsten ze in de context van de dagboeken van Gianikians vader, die de genocide van de Turken op Armeniërs overleefde.

We zien het het einde van het tsaristische Rusland, het geweld in de Kaukasus tijdens de Eerste Wereldoorlog en de Armeense uittocht uit Azerbeidzjan in 1918.

Gianikian en Ricci Lucchi bewerkten het materiaal door de snelheid van de beelden te manipuleren, kleur en muziek toe te voegen en verschillende delen van het beeld uit te vergroten. Door de manipulaties ontstaat een beklemmende impressie van mensen die het gewicht van ballingschap, rouw en onteigening moeten dragen.

Inleiding door Mark Paul Meyer, oud-curator Eye Filmmuseum. Vertoning 16mm-kopie (Eye Collectie) met enkele Duitse tussentitels.

Over de regisseur

Yervant Gianikian (1942-2026) groeide op in Italië, waar zijn vader toevlucht had gezocht na de Armeense genocide. Gianikians leven en werk zijn sterk beïnvloed door deze familieachtergrond. Thema’s als vervolging, lijden en de geschiedenis als een vorm van tragedie bepaalden in sterke mate Gianikians visie.

Halverwege de jaren zeventig – Gianikian had inmiddels zijn levenspartner en coregisseur Angela Ricchi Lucchi (1942-2018) ontmoet – raakte hij gefascineerd door hoe je als experimenteel filmer met archiefbeelden kunt werken. Met Ricchi Lucchi maakte hij een negental films waarin hergebruik, herinterpretatie en visuele bewerking van documentair materiaal werd onderzocht, in een mix van historisch onderzoek, antropologische reflectie en vormexperimenten.

Het werk van Gianikian en Ricchi Lucchi was te zien op tal van filmfestivals. Hun werken waren ook te zien in vooraanstaande internationale musea, waaronder een retrospectief van het hele oeuvre in Hangar Bicocca in Milaan (2012) en een presentatie op documenta 14 in Kassel (2017).