Zusje

Midden jaren negentig was Robert Jan Westdijk net afgestudeerd aan de Filmacademie en had hij geen geld maar wel plannen. In 1995 veroverde hij de Nederlandse filmwereld met het volledig onafhankelijk geproduceerde Zusje, waarover al voor vertoning op het Nederlands Film Festival een ware buzz was ontstaan.

Zusje was hartveroverend door het naturel spel, de humor, de spontaniteit van de dialogen en de wisselwerking tussen Martijn en zijn jongere zus Daantje (Kim van Kooten).

Martijn, na lange tijd teruggekeerd in de hoofdstad, kan alleen contact maken via de videocamera die dag en nacht aan zijn oog gekluisterd zit. Hij jut Daan op, probeert haar los te weken van haar vriendje en legt al manipulerend een geheim uit het familieverleden bloot.

Geen omroepbaasjes

Zusje is een knap geregisseerde vertelling over de laconieke, aanstekelijke levensstijl van een stel jonge Amsterdammers midden jaren negentig. Gemaakt zonder omroepbaasjes, zonder bemoeizuchtige dramaturgen van de fondsen en – dus – geheel subsidievrij.

De film markeerde de opkomst van een nieuwe generatie regisseurs en acteurs die de in slaap gesukkelde Nederlandse film kwam opschudden. Kim van Kooten, Tygo Gernand, Roeland Fernhout, Hugo Metsers III, Nanouk Leopold, Erik de Bruyn en Eddy Terstall zijn een paar van de namen die toen bekend werden.

Actueel

Zusje is ook een originele film over de macht van de camera en de relatie van mensen tot die camera. Dertig jaar na het debuut – internet was zo goed als afwezig – is Zusje daarom nog steeds actueel. Wat doet het altijd aanwezige cameraoog met ons zelfbeeld?