The Virgin Spring

Ingmar Bergman baseerde zich op een Zweedse volksvertelling uit de dertiende eeuw, waarin een nietsvermoedende boerendochter in het bos wordt verkracht en vermoord. Haar vader (Max von Sydow) vermoordt op zijn beurt de daders wanneer deze bij hem onderdak komen vragen. Op de plek van de verkrachting, waar de fanatiek religieuze vader een kerk wil laten bouwen, ontspringt spontaan een bron, de maagdenbron.

De gebeeldhouwde puurheid van de film is te danken aan het camerawerk van Sven Nykvist, in zijn eerste samenwerking (van vele) met Bergman. Nykvist zou de cinema van Bergman een nieuwe, frisse uitstraling geven: meer natuurlijke locatiefotografie, minder expressionistisch studiowerk. De film is zowel prachtig als wreed in de weergave van een wereld die balanceert tussen heidendom en het opkomende christendom.

In krachtige beelden toont Bergman de botsing tussen de opgekropte wreedheid van het heidendom en het moralisme van het Nieuwe Testament, tussen natuurlijke instincten en hogere spirituele doelen. The Virgin Spring markeerde ook een keerpunt in Bergmans oeuvre. In het begin van het daaropvolgende decennium zou hij zich meer richten op psychologische kwesties, en minder op ethische thema's. In een totaal ander genre zou horrorfilmer Wes Craven zich in 1972 met The Last House on the Left losjes baseren op The Virgin Spring.