A New Leaf

In haar heerlijk droogkomische debuut speelt Elaine May zelf de innemend onhandige, naïeve botaniste Henrietta Lowell. Haar fortuin wordt het doelwit van de verkwistende patriciër Henry Graham (Walter Matthau) die een moord op haar beraamt om zijn luxe leventje te behouden. Tijdens hun huwelijksreis neemt hij A Beginner's Guide to Toxicology mee...

May botste frontaal met de Hollywood-studiobazen die haar drie uur durende film drastisch wilden inkorten, en vervolgens probeerden haar naam te laten verwijderen van de credits. Het eindresultaat is niettemin nog steeds schitterend en een bewijs van haar komische genialiteit.

Matthau, alom geliefd als komische brombeer met acrobatische wenkbrauwen, is nog altijd onderschat als acteur. Op meesterlijke wijze roept hij afschuw en genegenheid op. The New York Times noemde A New Leaf in 1971 'een prachtig en subtiel bizarre film (…) doordrenkt van een weloverwogen waanzin.'

Over de regisseur

Met haar ongepolijste, geïmproviseerde sketches bracht Elaine May (1932) in de jaren vijftig met Mike Nichols, de toekomstige regisseur van The Graduate (1967),een revolutie teweeg in de stand-upcomedy. Ze zette haar talenten vervolgens in voor het schrijven en regisseren van films, zoals A New Leaf (1971), The Heartbreak Kid (1972) en Mikey and Nicky (1976). Haar scriptbewerkingen redden Warren Beatty's Reds (1981) en Sydney Pollacks Tootsie (1982), werk waar ze overigens geen credit voor kreeg. Haar scenario's voor Heaven Can Wait (1978) en Primary Colors (1998) leverden haar Oscarnominaties op.

De opmerkelijke carrière van Elaine May als regisseur, scenarioschrijver, stand-upcomedienne en provocerende maatschappijsatiricus strekte zich uit over zeven decennia, maar wordt nog steeds schromelijk ondergewaardeerd. In haar oeuvre stelde ze met veel sardonisch plezier de mannelijke ijdelheid aan de kaak en prikte ze de opgeblazen ego's van miljonairs en politici door. De flop Ishtar (1987) betekende het einde van haar regiecarrière, terwijl die film inmiddels is herwaardeerd als verrassend originele, vooruitziende allegorie over stuntelende Amerikanen in het Midden-Oosten.