Ascenseur pour l'échafaud

De gedempte trompet van Miles Davis, het onverstoorbare gezicht van Jeanne Moreau: als jazz en film noir ergens samensmolten, dan is het wel in Ascenseur pour l'échafaud.

Jeanne Moreau speelt Florence, de maîtresse van de gedesillusioneerde oorlogsveteraan Julien. Hij werkt voor haar man, een wapenhandelaar. De levens van de personages raken in een chaos wanneer Julien, aangezet door Florence, zijn baas met een revolver doodschiet.

Legendarisch

Ascenseur pour l’échafaud, film noir en nouvelle vague-voorloper ineen, markeerde een breuk met de Franse filmtraditie van de jaren vijftig. Moreau's onopgesmukte voorkomen en Miles Davis’ legendarische geïmproviseerde jazzsoundtrack (tot dan toe was jazz nauwelijks in speelfilms gebruikt) stonden haaks op de verzorgde esthetiek van de Franse studioproducties.

Cameraman Henri Decaë, die eerder met Jean-Pierre Melville werkte, gebruikte lichtgevoelige zwart-witfilm, filmde op straat (vaak vanaf de schouder) en zorgde ervoor dat Moreau geen make-up droeg om zo min mogelijk te voldoen aan het clichébeeld van de oogverblindende filmster.

Het resultaat was een vorm van eigentijds realisme, gruizig van uiterlijk en somber van toon, dat van invloed bleek op de nouvelle vague-filmers als Jean-Luc Godard en Jacques Truffaut.

Inleiding Ashley Kahn, jazzhistoricus

Schrijver en muziekhistoricus Ashley Kahn geeft een inleiding bij de film. Kahn schreef onder meer boeken over legendarische albums (John Coltranes 'A Love Supreme', Miles Davis’ 'Kind of Blue'), platenlabels en de (auto)biografie van Carlos Santana, 'The Universal Tone'. Grammy-winnaar Kahn doceert aan het Clive Davis Institute for Recorded Music van New York University en kreeg in 2023 een Lifetime Achievement Award uitgereikt door de Jazz Journalists Association (2023).

Vertoning op 35mm uit de collectie van Eye.