De blanke slavin

De plot van De blanke slavin leest als volgt: de Duitser Günther Ungeheuer zoekt na de oorlog zijn vriendin in Amsterdam op. Al snel bevindt hij zich om onverklaarbare redenen in een buitenhuis waar twee vrouwen als 'blanke slavinnen' allerlei erotische vaardigheden moeten leren, en waar een privédetective polshoogte komt nemen.

Achter deze cryptische storyline bevond zich volgens de maker 'een enorm serieuze, pessimistische film', waarvan de boodschap was dat alle mensen zijn aangetast door innerlijke morele rot.

De blanke slavin verdeelde de kritiek. Daalder was een genie, schreven sommigen, anderen wisten zich geen raad met dit on-Nederlandse, weinig realistische verhaal, waarvan Filmacademiestudent Rem Koolhaas, de latere beroemde architect, de coscenarist was. Dat de regisseur blijk gaf van oorspronkelijk talent, daarover was men het eens.

Slasherklassieker

Enkele jaren later verliet een teleurgestelde Daalder Nederland om zich in Hollywood te vestigen, waar hij in 1976 zijn debuut als B-filmer maakte met de slasherklassieker Massacre at Central High. Daarna volgden nog de punkmusical Population: One (1985), het post-apocalyptische Habitat (1996) en de psychiatrische horror Hysteria (1997).

René Daalder (1944-2019) maakte in Californië ook naam met een bedrijfje gespecialiseerd in computertrucage en nieuwe media. Voor zijn laatste film, de korte documentaire Here Is Always Somewhere Else (2007), over kunstenaar Bas Jan Ader, ontving hij een Gouden Kalf-nominatie. Vanuit de VS leverde Daalder nog flink wat bijdragen voor het blad Schokkend Nieuws.

Met inleiding. Voorfilms: Body and Soul (René Daalder, 1966, 12'), Lichaam en ziel 2 (René Daalder, 1967, 35').