Des Teufels Bad

Opper-Oostenrijk, 1750. De jonge, pasgetrouwde Agnes voelt zich een vreemdeling in de emotioneel koude wereld van haar man Wolf. De diep religieuze en zeer gevoelige vrouw trekt zich steeds verder terug in zichzelf, overweldigd door melancholie. Uiteindelijk lijkt een schokkende gewelddaad de enige uitweg uit haar dagelijkse gevangenis.

Dit indringende psychogram van een vrouw is gebaseerd op historische rechtbankverslagen en brengt een waargebeurd, voorheen onontgonnen hoofdstuk in de Europese (vrouwen)geschiedenis in kaart. Des Teufels Bad (Competitie Berlinale) laat de stem klinken van de boerenvrouwen die in die tijd onzichtbaar en ongehoord waren en toont hun harde dagelijkse leven, ingeperkt door religieuze dogma's en taboes waarvan de impact tot op de dag van vandaag doorwerkt. Met geweldig acteerwerk van Anja Plaschg, die ook de muziek componeerde.

Veronika Franz (die eerder de huiveringwekkend goede horrorfilm ich seh, ich seh maakte) schreef ook mee aan de films van haar echtgenoot Ulrich Seidl, aan wie Eye een tentoonstelling wijdt.