Een ochtend van zes weken
Nikolai van der Heyde / NL, 1966 / 80 min.
Nouvelle vague-geïnspireerde debuutfilm Nikolai van der Heyde, die in de jaren zestig tot de eerste lichting Filmacademiestudenten behoorde, ook wel de ‘Dutch New Wave’ genoemd. Een autocoureur en een fotomodel beginnen een tot mislukken gedoemde relatie, hun liefde duurt zes weken.
Autocoureur Jimmy ontmoet op het circuit van Zandvoort het Parijse fotomodel Annette. In de beste traditie van de nouvelle vague blijken de twee niet in staat hun gevoelens van liefde te bestendigen in een bevredigende relatie: Jimmy verliest niet alleen zijn geliefde, maar ook zijn zelfvertrouwen. Hem rest niets anders dan zijn carrière als autocoureur op te geven.
Regisseur Nikokai van der Heyde was generatiegenoot van mede-Filmacademieleerlingen Frans Weisz, René Daalder en Adriaan Ditvoorst en mede-Skoop-redacteuren Pim de la Parra, Wim Verstappen en Gied Jaspars.
Man van de toekomst
Van der Heyde werd binnengehaald als een 'oorspronkelijk filmmaker' die het had aangedurfd om de relatie tussen een man en een vrouw serieus te ontleden. Filmjournalist Jan Blokker prees Van der Heyde als de man die 'de toekomst van het Nederlandse filmen' mede zou bepalen.
Van der Heydes eerste lange speelfilm vertoonde opmerkelijke overeenkomsten met een andere nouvelle vague-geïnspireerde film uit 1966: Jerzy Skolimowski's in Brussel opgenomen Le départ, waarin een leerling-kapper wil racen in een rally, samen met zijn vriendin.
Inleiding door Rommy Albers, Eye-conservator Nederlandse film. Voorfilm(s): 11:50 uit Zürich (Nikolai van der Heyde, 1969, 22'), De kegelbaan (Nikolai van der Heyde, 1963, 15').
Dit is onderdeel van
Bijzondere vertoningen
Details
Regisseur
Nikolai van der Heyde
Productiejaar
1966
Productieland(en)
NL
Originele titel
Een ochtend van zes weken
Lengte
80 min.
Taal
zonder
Ondertiteling
ZONDER
Drager
DCP
Onderdeel van
Dutch New Wave
Ze waren jong en wilden afrekenen met de in hun ogen burgerlijke Nederlandse films van de jaren vijftig. Adriaan Ditvoorst, Pim de la Parra, Frans Weisz, Wim Verstappen, René Daalder en Nikolai van der Heyde waren in de ban van de vrije, onopgesmukte filmstijl van het Italiaanse neorealisme en de Franse nouvelle vague; net als Roberto Rossellini, Vittorio De Sica, François Truffaut en Jean-Luc Godard wilden ze films maken over het leven zelf, met levensechte personages.
Voorrang op tickets? Steun Eye en zie meer.