
The Turin Horse
Béla Tarr / HU, FR, CH, DE, 2011 / 152 min.
Voor zijn monumentale vertelling over wat we misschien moeten duiden als het einde der tijden, nam Béla Tarr de anekdote over Nietzsches geestelijke instorting in Turijn tot uitgangspunt. In memoriam Béla Tarr.

De raadselachtige titel van de film is te herleiden tot het de beroemde anekdote over Nietzsches instorting. Toen de filosoof op de ochtend van 3 januari 1889 zijn hotel in Turijn verliet en zag hoe een koetsier zijn paard sloeg, omhelsde hij het uitgeputte beest en barstte in snikken uit; het bleek het begin van een ongeneeslijke krankzinnigheid – maar wat gebeurde er met het paard? vroeg Tarr zich af.
Tarrs hypnotiserende parabel over de beproevingen van het menselijk bestaan – opgenomen in dertig shots – is een ogenschijnlijk simpele registratie van een week uit het bestaan van de boer en palinka-stoker Ohlsdorfer. Met zijn dochter woont hij in een houten huis op een winderige vlakte, op stal staat het paard.
Vader en dochter verrichten hun taken, koken een aardappel en luisteren naar de storm. De waterput valt droog, het paard eet noch drinkt, de dochter leest een tekst voor waarin de Bijbel de maat wordt genomen, de dagen worden donkerder en donkerder: de laatste aardappel blijft ongekookt.
Betoverende kracht
Tarrs parabels over het lijden van de mens en het verglijden van de tijd vertonen verwantschap met het werk van de Russische cineast Andrej Tarkovski (1932-1986), zonder diens nadrukkelijke mystiek-religieuze inslag. Tarrs filosofisch getinte films worden geprezen om het de betoverende kracht van het camerawerk (lange, schilderachtig gekadreerde instellingen), het innovatief gebruik van (natuurlijk) geluid en de compromisloze artistieke grondhouding.
Na het in ontvangst nemen van de Zilveren Beer van het filmfestival Berlijn liet de regisseur weten dat The Turin Horse zijn laatste film was. Tarr: “Ik geloof dat alles wat in een film getoond moet worden in The Turin Horse bijeen is gebracht – dat wil zeggen dat ik alle mogelijkheden van filmtaal heb gebruikt.”
Béla Tarr (1955-2026) studeerde aan de Hongaarse film- en televisieacademie in Boedapest en verwierf in de jaren tachtig en negentig de status als Hongarije's belangrijkste avant-gardefilmer.
Vertoning op 35mm (uit de Eye-collectie)
Dit is onderdeel van
Bijzondere vertoningen
Details
Regisseur
Béla Tarr
Productiejaar
2011
Productieland(en)
HU, FR, CH, DE
Originele titel
Le cheval de Turin
Lengte
152 min.
Taal
Hongaars
Ondertiteling
NLD
Drager
35mm
Onderdeel van
Eye Classics
Klassiekers te over in de Eye-collectie. En we vertonen ze regelmatig, in allerlei programma’s. Met Eye Classics haalt Eye de filmgeschiedenis nog dichterbij. Wekelijks draaien we drie klassiekers uit de collectie onder één herkenbare noemer: Eye Classics.




In memoriam Béla Tarr
De Hongaarse regisseur Béla Tarr is op 6 januari op 70-jarige leeftijd overleden. Deze uitzonderlijke filmmaker gaf zijn melancholisch-pessimistische wereldbeeld vorm in hoog gestileerde zwartwitvertellingen, gedragen door lange takes. Hij werd zo de meester van het betoverende lange shot. In de filmzalen vertoont Eye Damnation, The Turin Horse en Sátántangó. Vijf van zijn meesterwerken zijn nog te bekijken op de Eye Film Player, waaronder de trilogie Damnation (1988), Sátántangó (1994) en Werckmeister harmoniák (2000). In 2017 was in Eye de tentoonstelling Béla Tarr - Till the End of the World te zien.
Voorrang op tickets? Steun Eye en zie meer.


