Akira Kurosawa's Dreams

Toen Akira Kurosawa in 1985 zijn veelgeprezen epos Ran uitbracht, beschouwden velen dat als de zwanenzang van de 75-jarige regisseur. Het was dan ook een verrassing toen hij in 1990 terugkeerde met Dreams, een ingetogen, atypische film in zijn oeuvre. Het is een van de kalmste en tegelijk een van de mooiste, vreemdste en meest angstaanjagende werken uit Kurosawa's carrière.

Dreams bestaat uit acht mythische vignetten, gebaseerd op zijn eigen dromen, aangevuld met verhalen uit de Japanse folklore. Zo stuit een jongen op een vossenbruiloft in een bos, strandt een groep klimmers op een berg, staat een soldaat oog in oog met de geesten van oorlogsslachtoffers, en bedekt een meltdown van een kerncentrale een kustlandschap met radioactieve dampen. Het spook van een nucleaire vernietiging speelde vaker een rol in de films van Kurosawa, zoals in I Live in Fear (1955) en Rhapsody in August (1991). In dit postapocalyptische landschap herkende Kurosawa de morele woestenij die hij om zich heen zag in zijn eigen land.

Droomlogica

Ook doorspekte hij zijn film met bespiegelingen over de verlossende kracht van creatie, zoals in een eerbetoon aan Vincent van Gogh, gespeeld door Martin Scorsese. Opvallend aan Dreams is ​​dan ook de stilistische vreemdheid ervan, waarbij Kurosawa Noh-stilering combineert met droomlogica-symboliek en hallucinante beelden.

Vertoning van 4K-restauratie (Warner), onder supervisie van cameraman Shoji Ueda.

Dreams is ook één van keuzefilms van de Amerikaanse kunstenaar en filmmaker Garrett Bradley, aan wie Eye deze zomer een tentoonstelling wijdt. Kijk hier voor meer informatie.