Broken Flowers

De oudere, lethargische rokkenjager Don Johnston (Bill Murray) kijkt lijdzaam toe hoe zijn geliefde (Julie Delpy) hem verlaat, gefrustreerd door zijn onwil of onvermogen om zich te binden. Precies op dat moment ontvangt Don een anonieme brief waarin staat dat hij de vader is van een 19-jarige zoon. Om te onderzoeken welke van zijn exen de afzender zou kunnen zijn gaat hij schoorvoetend op reis door Amerika om hen op te zoeken.

Na zijn memorabele rol in Coffee and Cigarettes werkte Jarmusch opnieuw samen met Bill Murray, die weer een subliem staaltje vrolijke Murray-melancholie neerzet in minimalistische mise-en-scène. Een vrijwel onherkenbare Tilda Swinton speelt de verbitterde vriendin van een motorrijder die down and out in een trailercamp woont.

De reis langs zijn exgeliefden voert hem ook langs Sharon Stone als de weduwe van een overleden coureur, Frances Conroy als voormalige hippie die makelaar is geworden en in een brandschone prefab woont, en Jessica Lange als een dierenpsychiater. De ogenschijnlijk onbewogen Don glijdt steeds verder af in spijt, wroeging en zelfanalyse. Toch weet Jarmusch in zijn Amerikaanse Odyssee – met minimale dramatiek en toch aangrijpende climax – zoals altijd een wonderbaarlijk lichte toon aan te slaan.

Voorfilm

Voorafgaand aan Broken Flowers zie je La peine du talion (Gaston Velle, 1906, 2’) een prachtig ingekleurde vroege Franse film waarin vlinders zich wreken op een vlinderaar, met een nieuwe score van Thijs Havens (Eye). Persoonlijke keuze Tilda Swinton, die voor alle hoofdfilms een korte film selecteerde – uit haar eigen filmografie of uit de Eye-collectie.